کور بودم و هر لحضه که می پنداشتم

می توانم در دشت همچو آهو به تماشای نسیمی بدوم

خواب را دور زدم

دل دیوانه خود را به نسیمی دادم

که رساند خبری از من تنها

به دل سرخ کبوتر که نشسته لب دیوار

یا که ریزد در آب که رساند آن آب

لب جویی که نشسته کودکی نابینا

که سرش در نظر آب عجیب است

ونمی داند آ ب پر از گِل گشته

می خورد اما اوبی خبر از خبر من

که نشستم بینا که به او گویم و آن

که چرا و که چرا .........

و چرا باز نشستی لب جوی

که رساند آن آب هرچقدرهم کم موی

خبری از نظرو لطف خدا

که در آن لحظه مرگ به تو گوید برخیز

و دگر از کوری خبری نیست تو را

پس بدان لحظه مرگ چشم را باز بس است

گفتن شکر خدا در همان خواب بس است

آنچه گفت از نظرت حور و بهشت

تو بگو کور بمانم نه چو خشت

بخوان ما را             منم پروردگارت 

         خالقت از ذره اي ناچيز            

صدايم كن مرا           آ موزگار قادر خود را             

     قلم را  علم رامن هديه ات كردم                

بخوان ما را               منم معشوق زيبايت 

          منم نزديكتر از تو به تو        

اينك صدايم كن           رها كن غير من را           

                سوي ما باز آي 

منم پروردگار پاك بي همتا            منم زيبا

 كه زيبا بنده ام را دوست ميدارم

تو بگشا گوش دل            پروردگارت با تو ميگويد  

تو را در بيكران دنياي تنهايان  رهايت من نخواهم كرد

بساط روزي خود را به ما بسپار          

 رها كن غصه ي يك لقمه نان و آب فردا را  

            تو راه بندگي طي كن  

عزيزا           من خدايي خوب ميدانم         

تو دعوت كن مرا بر خود     

                         به اشكي يا خدايي ميهمانم  كن 

 كه من چشمان اشك آلوده ات را دوست ميدارم     

 طلب كن خالق خود را     بجو مارا        

    تو خواهي يافت

بجو ما را كه خواهي يافت    كه عاشق ميشوي بر

ما    و عاشق ميشوم بر تو     كه وصف عاشق و معشوق

آهسته ميگويم       خدايي عالمي دارد      قسم بر

عاشقان پاك با ايمان     قسم بر اسبهاي خسته در ميدان

تو را در بهترين اوقات آوردم     قسم بر عصر روشن

تكيه كن بر من      قسم بر روز هنگامي كه عالم را بگيرد نور

قسم بر اختران روشن اما دور     رهايت من

نخواهم كرد     بخوان ما را     

كه ميگويد كه تو خواندن نميداني    تو بگشا لب 

   تو غير از ما خداي ديگري داري؟      رها كن غير ما را

آشتي كن با خداي خود              تو غير از ما چه 

ميجويي؟      تو با هر كس بجز با ما چه ميگويي؟ 

و تو بي من چه داري؟       هيچ      بگو با ما چه كم

داري عزيزم ؟     هيچ

هزاران كهكشان و كوه و دريا را       و خورشيد و

گياه و نورو هستي را      براي جلوه ي خود آفريدم من

ولي وقتي تو را من آفريدم       بر خودم احسنت ميگفتم    

تويي زيباتر از خورشيد زيبايم      تويي والاترين

مهمان دنيايم      كه دنيا بي تو چيزي چون تو را كم داشت

تو اي محبوبتر مهمان دنيايم    نمي خواني چرا ما

را      مگر آيا كسي هم با خدايش قهر مي گردد؟

هزاران توبه ات را گرچه بشكستي    ببينم  

    من تو را از در گهم راندم؟

اگر در روزگار سختييت خواندي مرا     

 اما به روز شادي ات يك لحظه هم يادم نميكردي 

    به رويت    بنده ي من

هيچ آوردم؟      كه ميترساندت از من      رها كن آن

خداي دور     آن نامهربان معبود    آن مخلوق خود را

اين منم پروردگار مهربانت     اينك صدايم كن      

باقطره ي اشكي      به پيش آور دو دست خالي خود را

با زبان بسته ات كاري ندارم من     ليك غوغاي دل

 بشكسته ات را من شنيدم   

غريب اين زمين خاكيم    آيا عزيزم 

   حاجتي داري؟      

  تو اي از ما كنون بر گشته اي اما 

كلام آشتي را تو نميداني؟      ببينم     چشمهاي

خيست آيا گفته اي دارند ؟       بخوان ما را

بگردان قبله ات را سوي ما     اينك وضويي كن   

 خجالت ميكشي از من؟   

بگو      جز من كس ديگر نمي فهمد      به نجوايي

صدايم كن     بيا آغوش من باز است    

براي درك آغوشم           شروع كن        

                                                      يك قدم با تو

                        تمام گامهاي مانده اش با من    

شكست خوردن ناراحتي ندارد. ادم بايد شجاع باشد تا بتواند از خودش يك احمق بسازد.اين يكي از تضادهاي زندگي است كه ادم هميشه كار اشتباه را در بهترين زمان ممكن انجام ميدهد.

زندگي در كلوز آپ(نماي نزديك)يك تراژدي است ودر لانگ شاپ(نماي دور)كمدي.

                                                        (چارلی چاپلین)

اهميت كمال انساني به اندازه اي است كه اگر در همه ي دنيا يك فرد اري تنها يك فرد وجود داشته باشد كه از كمالي كه شايسته ي اوست برخوردار باشد كيهان بزرگ كار خود را انجام داده است.

                                          (  کتاب عرفان اسلامی .علامه جعفری)

اهميت كمال انساني به اندازه اي است كه اگر در همه ي دنيا يك فرد اري تنها يك فرد وجود داشته باشد كه از كمالي كه شايسته ي اوست برخوردار باشد كيهان بزرگ كار خود را انجام داده است.

                                          (  کتاب عرفان اسلامی .علامه جعفری)

- الهيات طبيعي با اشتياقي براي همان وحي الهي

 پايان ميپذيرد كه در شروع كارش آن را ناديده

گرفته بود.         

 (ويليام تمپل اسقف اعظم كانتربري)

-در يك تكه اورانيوم به اندازه ي نخود واز نوعي كه

 در ساختن يك بمب اتم به كار ميرود در هر ثانيه در

 حدود هزار اتم انرژي تابشي ساطع ميكنند و

متلاشي مي شوند .فقط نيمي از اتمها در هر يك

ميليارد سال متلاشي مي شوند.

اما كدام اتمها در ثانيه ي بعد متلاشي ميشوند؟

دانشمندان نميتوانند چنين چيزي بگويند در واقع

آنان به شما قاطعانه خواهند گفت كه راهي براي

 يافتن پاسخ براي اين سوال نيست.

فيزيكدان بزرگ آلبرت اينشتن همواره در باره ي

 اصول شانس و عدم قطعيت كه زير بناي فهم ما از

 اتمها و ذرات بنيادي و چگونگي رفتار انها قرار دارد

 ناراحت بود انقدر ناراحت كه معترضانه گفت:

(خداوند تاس بازي نميكند)

-تا انجا كه ميدانيم مساله ي وجود ذهن انسان ها

پيچيده ترين بخش اين جهان است .اذهان ما

ميتوانند جهان را مورد برسي قرار دهند وان را

بشناسند
البرت انيشتن زماني اظهار كرد كه تنها چيز درك

 نشدني درباره ي جهان اين است كه آن قابل فهم

 است.                 

 (برگرفته از كتاب در جستجوي خدا اثر جان هاتون)

پي در پي با دستان دراز شده به درگاهت مي ايم و تقضاي بيشتر و بيشتر دارم .
بخشيدي و بخشيدي به من
گاهي بسيار اندك .گاهي به فراواني
برخي را برداشتم و برخي را رها كردم
برخي بر دستانم سنگيني ميكردو برخي را به بازي ميگرفتم
تا وقتي خسته ميشدم و ان ها را ميشكستم.
تا وقتي كه تكه ها و انباشته هاي هداياي تو بسيار وسيع شد و تو را پنهان كرد
و اين چشم داشت بي وقفه قلب مرابيشتر از جا كند
ببر .آه ببر
اكنون فرياد من شده است
دستانم را بگير . بيرون بكش مرا از درون انبوه هديه هايت و به سوي بيكراني عريان حضور خاليت هدايت كن.

                                                                                               رابیند رانات تاگور

ماهي!

با كار زندگي كنيم،از كار لذت ببريم

زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست

                     هركس نغمه خود خواند از صحنه رود

صحنه پيوسته بجاست

                     خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد     (سهراب سپهري)

صحنه اي آراسته شده،بازيگران برگزيده مي شوند،هريك به صحنه مي آيند،نقشي را ايفا مي كنند،اثري بديع پديد مي ايد،هنرمندي خلق مي شود.صبحگاهي،آغازي،كاري،تلاشي،خلق ارزشي و سازندگي.آمده ايم كه بسازيم ودرمسير سازندگي ساخته شويم.آمده ايم تا در پهناي هستي كاري كنيم.ولي تنها برخي از ما در طول حيات خود كاري مي كنند كارستان ؛و باقي،تنها روزمرگي!

هر روز در سازمان ها و محل هاي كاري خود شاهد حضور دو گروه از كاركنان هستيم.گروهي محل كار خود را تنها محيطي ميبينند كه ساعاتي را در ان مي گذرانند،تا گذران زندگي كنند و روز را به شب آورند.اين گروه در تمامطول كار خود لحظه شماري مي كنند تا ساعات كار به اتمام رسدو در پي خلاصي از محيط كار و ساعاتي كه دوست ندارنند انها را جزيي از زندگي خود تلقي كنند،نسي عميق بكشند و بگويند حال"برويم و زندگي كنيم"!براي اين افراد،كار پاره اي از زندگي نيست بلكه لحظاتي است كه آنان را از زندگي باز مي دارد؛بازنشستگي هدف زندگي و كعبه آمال.كار ميكنند با اميد اينكه روزي از كار باز استند!

در مقابل،دسته ديگري از كاركنان هستند كه كار را زندگي خود مي دانند و با كار زندگي مي كنند.اين گروه محل كار را فضايي مي بينند كه در ان خود را مي يابند،رسد پيدا ميكنند،توان مندي هاشان كشف و استعداد هايشان شكوفا مي شود.اين دسته در پايان هر روز كاري به هرزيابي خود مينشينند كه چه ساخت اند و چگونه ساخته اند.هم اينان هستند كه به كارشان غشق مي ورزند و  از كارشان لذت مي برند.

در كتاب ماهي! نويسندگان در قالب داستاني جذاب به تشريح رمز و راز ايجاد محيط هاي كاري شاد و لذت بخش پرداخته اند. كتاب يك بازار ماهي فروشي را توصيف مي كند به نام "محله پايك". اين بازار كه اكنون شهرت جهاني دارد،روزانه مورد بازديد عده زيادي قرار مي گيرد.داستان اين كتاب نشان مي دهد چگونه مي توان محل كار خود را ميتوان حتي يك بازار بدبوي ماهي فروشي باشد،به يك محيط شاد،جذاب،پر انرژي و سازنده تبديل كرد.داستان اين بازار ماهي فروشي گوياي اين مطلب است كه صرف نظز از شرايط محيط كار،كاركنان مي توانند به كارشان معنا بدهند،از كارشان لذت برند،از كارشان بياموزند،با كارشان ساخته شود،با كارشان بسازند و در يك كلام با كارشان زندگي كنند.

                                            ـ هر انساني كه به آگاهي رسيده است ورسالت انساني را در خود

احساس ميكند خودرا همچون اطلس مييابد_رب النوع ميتولوژي

 يونان_كه بار سنگين جهان را بر دوش گذاشته و به دو دست

گرفته.اين تصوير مكتب اعتقادي است و در حقيقت تصوير حقيقت

انسان است كه انسان عقيده است و مبارزه ودگر هيچ.....

- يك فيزيسين خداپرست در تحقيقات علمي خويش همه جا خدا را مي يابد و فيزيسين مادي همه جا را خالي از خدا.

-عقيده پيش از تحقيق افت علم و فريب خلق است اما عقيده پس از

 تحقيق :اين است تعهد عالم و رسالت پيامبرانه اش.

-به فعليت رساندن كمال راهي جز عبور و تكاپو و تلاش در اين دنيا را ندارد 

-همه ي ذرات و همه ي كاينات در دايره اي كه شعاع هر نقطه اش تا

 مركز مساوي است در حركت اند و ان كانون معنوي و نيرومند

هستي است يعني تنها اراده .تنها شعور و تنها قدرتي كه بر اندام

 وجود حاكم است و زمين و انسان و كعبه و طواف در مجموع

تجسم عيني جهان است و عينيت بخشيدن اين معني و نمايش

 عيني از جهان بيني

توحيدي ...              

        (کتاب اسلام شناسی دکتر شریعتی)                                                                           

01:تلفيق فكروعشق است كه نيروي مقاومت ناپذير قانون جذب را شكل ميدهد(چارلز هانل)

02:وقتي احساس خوشحالي دروني كني,قانون جذب هم خودش را با حال وهواي دروني تو وفق ميدهدوخوشحالي نا محدود را به تو ارزاني مي دارد.قانون جذب مي گويد:"هر چيزي مشابه خود را جذب مي كند".تو بايدحس دروني خود را درك كني تا بتواني هر آنچه را كه مي خواهي مرئي كني.تو نمي تواني گله كني و فلاكت زده باشي وتوقع داشته كه زندگي ات تغيير كند.در اين حال وهوا,تو بدبختي بيشتري را به سوي خود مي كشاني.تو بايد «شبيه» همان چيزي بشي كه مي خواهي جذبش كني.

03:تو با استفاده از قانون جذب مي تواني كل زندگي خود را پيشاپيش خلق كني،از همين حالا وبا همين كاري كه امروز انجام خواهي داد.

04:هرچه در مورد احساس خود آكاه تر شوي،بيشتر مراقب كلام و افكارت خواهي شد و كار به مراتب اسان تر مي شود.بنابراين وقتي مي شنوي كه ازدرون چيزي را كه نمي خواهي طلب ميكني،فوري چيزي را كه مي خواهي جايگزين آن ميسازي.مثلاَ مردم از جمله ي«خسته ام»زياد استفاده ميكنند.اگرتو اين حرف را در ابتداي روز بزني،در واقع،روز سخت و خسته كننده اي را به كائنات سفارش داده اي.بنابراين،فوري با جمله ي«هم اكنون انرزي نامحدودي را به سوي خود جذب مي كنم.هر لحظه احساس انرزي بيشتري ميكنم.حال و هواي معركه اي دارم»را به كائنات ببر.تمام قدرت تو در رابطه با قانون جذب همين حالا است و اگر احساس شديد در رابطه با خواسته ات داشته باشي،مي تواني همه چيز را تغيير دهي.

در اندیشه رسیدن به مقصود گاهی فکر می کنم

فکر می کنم یا حرف می زنم ؟ شاید فکر می کنم . یا شاید می بینم .

نگاه فکورانه به افکار بلند و زیبای خود مرا به کجا ها خواهر برد .

او نیم نگاهی به من خواهد کرد و خواهد پرسید .کجائی ؟

لبخند می زند و دوباره سوال می پرسد .اگر صدای مرا می شنوی پاسخ بده .

و من به او می گویم نزدیک تو ....

در شگفتم از مردمي كه زير شلاق ظلم وستم در حال نابودي اند اما به حال حسين كه خود آزاده است ميگريند                                                           

                                            (دکتر شریعتی)

فيزيكدان بزرگ آلبرت اينشتن همواره در باره ي

 اصول شانس و عدم قطعيت كه زير بناي فهم ما از

 اتمها و ذرات بنيادي و چگونگي رفتار انها قرار دارد

 ناراحت بود انقدر ناراحت كه معترضانه گفت:

(خداوند تاس بازي نميكند)

 عشق چست؟

 استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی! شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: چه آوردی؟ و شاگرد با حسرت جواب داد: هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم . استاد گفت: عشق یعنی همین! شاگرد پرسید: پس ازدواج چیست؟ استاد به سخن آمد که : به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور. اما به یاد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسید که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم، انتخاب کردم. ترسیدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم. همین

دوست داشتن از عشق پرسيد: فرق من و تو چيست؟ پاسخ داد: من با يک سلام شروع مي شوم و تو با يک نگاه. من با يک دروغ از بين مي روم و تو با مرگ..

.

مي دوني فلسفه اختراع سرسره براي بچه ها چيه؟ مي خوان از بچگي به آدم ياد بدن كه صعود چقدر سخت و سقوط چه آسونه

به مدپوشان بگوييد آخرين مد كفن است...

آدما مثل كتاب اند از روي بعضي ها بايد مشق نوشت ... از روي بعضي ها بايد جريمه نوشت ... بعضي ها رو بايد چندبار خوند تا معنيشونو بفهميم ... و بعضي ها رو بايد نخونده دور انداخت

ميدوني چرا خدا به همه دو تا دست , دو تا پا , دو تا چشم داده , اما فقط يکي دونه قلب داده؟ براي اين که بگردي , اون يکيش رو پيدا کني...

غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد من در اين ويرانه ها احساس غربت مي کنم.
-------------------------------------------------------------------------